Omdat mijn Lidl-super in de binnenstad is gesloten ga ik af en toe naar Marsdijk om mijn groetenman te zien. Hij zorgt voor een prachtige voorraad groente en fruit en staat garant voor de handige groene dozen voor mijn boodschappen.
Voor kassa 2 stond een jonge man van rond de 35 met een enorme berg boodschappen. Een overvolle lijn. Ik sloot me snel aan bij de volgende kassa, waar het minder druk leek. De man merkte dat ik verbaasd was van zijn aankoop: we keken elkaar even aan. ‘Daar gaat je vakantiegeld’, sprak ik terloops, waarop hij vrolijk antwoordde dat hij vijf kinderen had en dit de wekelijkse aankopen waren.
Een oude dame achter mij in de rij met twee pakken melk liet ik voorgaan, omdat mijn karretje ook redelijk vol was. Er trad stagnatie op bij de kassa, dus we spraken met elkaar, vooral over de oplopende prijzen. Het duurde even voordat ik doorhad wat zich aan de kassa voordeed. Intussen was de vracht aan boodschappen op de band bij kassa 2 verwerkt en keurig in een kar geplaatst. Zware dingen onderop en de lading brood en fruit bovenop. De man voegde zich bij caissière van kassa 3, waar ik in de rij stond. Nieuwsgierig als altijd keek ik wat er aan de hand was.
De wachttijd werd veroorzaakt door een klant met een rekenprobleem. De aangeslagen boodschappen werden terug uit de kar gehaald, er lag wat kleingeld naast de kassa, samen met een verkreukeld briefje van vijf euro. Het kostte tijd en vooral ongemak.
Om de stagnatie op te heffen wilde ik helpen het probleem op te lossen. Het is soms een zaak van enkele euro’s. Op een kar boodschappen maakt dat weinig uit. Mijn oude buurvrouw in de rij werd boos. ‘Doe dat niet, als je haar nu helpt staat ze hier morgen weer!’
Ik was perplex dat er zulk gif uit zo’n aardige oude dame konden komen. ‘Ze heeft nu al geen geld genoeg, dus komt ze vast morgen niet terug’, kon ik nog net uitbrengen. Ik liep naar voren maar was al te laat. De jonge man met de overvolle boodschappenkar was haar hulp in bange dagen. Hij paste het ontbrekende bedrag van 90 eurocenten aan en daarmee was het hele probleem opgelost.
De vrouw aan de kassa was een zwarte vrouw. Zij keek ons in schaamte aan, gevolgd door haar welgemeende excuus voor het ontstane ongemak.
Het voorval bleef me het hele weekend bij.
© els van dinteren